Huli | Search «kinai»: He 5 i loaʻa | Found 5.
kinai
1. vt., To quench or extinguish, as fire; to put out, as a light; to suppress.
- Examples:
- Mele kinai ʻona, song to abolish intoxication [i.e., temperance song].
- Mai kinai i nā leo o nā hua palapala ma ka heluhelu ʻana, don't lower too much your voice in reading the letters.
- Kinai i ka hana a ke kiapolō, put a stop to the work of the devil.
- References:
- PNP tinai.
- Examples:
- ʻO Hilo ia lā o ka ua kinai, kinakinai ka ua o Hilo, ka ua mao ʻole o Hilo (chant), that is Hilo of the constant rain, the rains of Hilo go on and on, the rain of Hilo that never clears.
- References:
- Cf. -kina.
kinai
/ KI-NAI /1. v., To quench; to extinguish, as fire. Oihk. 6:12.
2. To put out a light; ua kinai loa ia ka malamalama.
3. To extinguish, as life; to kill by strangling, striking or piercing, as oo keiki.
4. To make bitter with bitter ingredients.
5. To kill by poisonous medicines.
kinai
/ kī'-nă'i /1. v., To quench; to extinguish, as fire.
2. v., To put out a light: ua kinai loa ia ka malamalama.
3. v., To extinguish, as life; to kill by strangling, striking or piercing, as: oo keiki.
kinai
To kill by strangling, striking, piercing; to poison with medicine. (A.)
kinai
to quench; extinguish as fire.
E huli iā “kinai” ma Ulukau.
Search for “kinai” on Ulukau.