Huli | Search «kalahala»: He 5 i loaʻa | Found 5.
KA-LA-HA-LA
v. Kala, to pardon, and hala, guilt. To loose or absolve one from guilt or sin; to pardon sin.
2. To take away the ground of an offense, or to answer for it.
3. Hoo. To make an atonement. Puk. 29:36.
KA-LA-HA-LA
s. The taking away of guilt; an atonement. Oihk. 4:20.
2. That which takes away sin; that which absolves sin; a redeemer.
Kalahala (kā'-lă-hā'la), n.
/ kā'-lă-hā'la /1. The taking away of guilt; an atonement.
2. That which takes away sin; that which absolves sin; a redeemer.
Kalahala (kā'-lă-hā'-la), v.
/ kā'-lă-hā'-la /[Kala, to pardon, and hala, guilt.]
1. To loose or absolve one from guilt or sin; to pardon sin.
2. To take away the ground of an offense, or to answer for it.
KALAHALA
I. Oia kekahi mau inoa o Iesu Kristo, ka Hoola, no ka mea, oia ka mea i haawi ia ia iho i kalahala, i panai-hoola e hoopakele i na kanaka mai ka hawa a me ka make, ma kona make ana no lakou, Mat. 20:28; Gal. 3:13; Ep. 1:7; 1 Tim. 2:6; Tit. 2:11; 1 Pet. 1:18, 19; Hoik. 5:9.
E huli iā “kalahala” ma Ulukau.
Search for “kalahala” on Ulukau.